ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2014

Ο Γιάννης Καλπούζος στο 43ο Φεστιβάλ Βιβλίου (Ζάππειο).

Ημερομηνία: Σάββατο 20/09/2014, ώρα: 20:00-22:00.

Ο συγγραφέας θα παρευρίσκεται στο περίπτερο των Εκδόσεων ΨΥΧΟΓΙΟΣ, θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου του "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου" και θα συζητήσει με τους αναγνώστες.

Γράφει η συγγραφέας Βάντα Κουτσοκώστα

Γιάννης Καλπούζος

"Ο,τι  αγαπώ  είναι δικό σου"

Μυθιστόρημα- Εκδόσεις Ψυχογιός 

Με τίτλο από το ομώνυμο τραγούδι, (Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου}  που  έχει γίνει ευρέως γνωστό με τη φωνή της Γλυκερίας και αγαπήθηκε ιδιαίτερα από  μουσικόφιλους και μη,  τους στίχους του οποίου έχει γράψει ο ίδιος ο συγγραφέας,   κυκλοφορεί με μεγάλη επιτυχία το νέο μυθιστόρημα του συγγραφέα και στιχουργού Γιάννη Καλπούζου και ήδη έχει κατακτήσει  το  αναγνωστικό κοινό, εκτοξεύοντάς το μέσα σε λίγες μέρες από την κυκλοφορία του στις πρώτες θέσεις του καταλόγου  των ευπώλητων .

 Πρόκειται  για ένα διαφορετικό κείμενο , σε σχέση με εκείνα  τα οποία είχε συνηθίσει το κοινό του τελευταία ο συγγραφέας ως προς τη θεματολογία , το ύφος και τον τρόπο γραφής , με τον ίδιο ωστόσο δυνατό πυρήνα της σκέψης  του Γιάννη Καλπούζου  να διατρέχει τις σελίδες του βιβλίου από την αρχή ως το τέλος.

  Ετσι, δε χρειάζεται παρά ένα απαλό ξεγάλισμα της λεπτής φλούδας της τόσο ευρηματικής ιστορίας του, ώστε να ανακαλύψει ο αναγνώστης  νοήματα και αξίες που έχουν να κάνουν  τόσο με τη συλλογική  συνείδηση  σε δύσκολα χρόνια, πέτρινα,  όπως αυτά της εποχής της  μετεμφυλιακής Ελλάδας , αλλά και  εκείνη της επάρατης της χούντας  των συνταγματαρχών, καθώς επίσης και της μεγίστης σημασίας  της ατομικής συνείδησης και ευθύνης  του καθένα ξεχωριστά,  όσον αφορά τη στάση και φιλοσοφία ζωής μέσα από την αναζήτηση της γνώσης, του προβληματισμού, της αναθεώρησης, της αναμόχλευσης και του επαναπροδιορισμού των πραγμάτων. Ο λόγος αδρός,  γήινος και ταυτόχρονα υπερβατικός  όπως  οι χαρακτήρες του, πότε λιτός  με δωρική βαρύτητα, πότε βαθύτατα στοχαστικός,  με λυρισμό και ποιητική διάθεση ή ακούραστα φιλοσοφικός  και συμβολικά διφορούμενος, να συναρπάζει τον αναγνώστη από τη μια με την  ιστορική και πολιτισμική του φυσιογνωμία  δίνοντάς του πλήθος πληροφοριών και πλουτίζοντας τις γνώσεις του και από την άλλη να τον καθηλώνει με την αστυνομικού χαρακτήρα πλοκή του  θέτοντας  ερωτήματα προς απάντηση και αινίγματα προς λύση, ώστε να μην τον αφήνει στιγμή να ανασάνει, να θέλει μόνο να φτάσει ως το τέλος και τότε να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του.

Γράφει η συγγραφέας Μαρία Ρουσάκη

Σκέψεις για το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» του Γιάννη Καλπούζου

Εισέπνευσα κυριολεκτικά το καινούριο βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου, «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου». Τα βιβλία του πάντα δίνουν τροφή για σκέψη και πνευματική αμβροσία στους αναγνώστες.

Το νέο του μυθιστόρημα εκπέμπει συναισθήματα και ιδέες, ιδεολογίες και πολιτικές ενώ όλα μπλέκονται μεταξύ τους όπως οι ήρωες του βιβλίου, με ένταση και προβληματισμό, με πάθος και με περίσκεψη. Ακούγεται περίεργο, ωστόσο έτσι μας έχει συνηθίσει η μοναδική γραφή του Καλπούζου, να μην καθησυχάζεται το πνεύμα ούτε η αγωνία. Όλα πετούν ανάμεσα στις σελίδες λες και οι λέξεις έχουν φτερά. Τόσο γρήγορα και ευχάριστα διαβάζεται ενώ σκέψεις και συναισθήματα συνεχίζουν να πετούν ακόμα κι αφότου έχει διαβαστεί μέχρι και η τελευταία σελίδα. 

Το μυθιστόρημα μιλά για το μεγαλείο του έρωτα ανάμεσα στον Άνδη και τη Θάλεια. Οι συμβολισμοί των ονομάτων τους είναι ακριβώς αυτό που απεικονίζουν: η Θάλεια ως μούσα ευπρεπούς ευθυμίας και ο Άνδης ως το σύμβολο του πόθου και της έντονης επιθυμίας. Δύο αντίθετα έλκονται, όμως ο έρωτάς τους συγκρούεται με τα πρέπει της εποχής (1960-1990), με την ανάγκη για επιβίωση και με την ίδια τη λογική. Πέρα από πολλά άλλα θέματα, μας μιλά για τον συμβιβασμό στις σχέσεις όπως και στην πολιτική άλλα και για τα όρια της επιβίωσης. 

Όπως και ένας ολόκληρος λαός, μπορεί ο καθένας να γίνει σκιά του συμβιβασμού και της παραίτησης εν ονόματι της επιβίωσης. Ίσως είναι ο πιο εύκολος τρόπος να επιβιώσει κανείς κάτω από αντίξοες συνθήκες ή ανάμεσα σε σχέσεις ανούσιες δίχως αγάπη και ερωτισμό. Η ιστορία του βιβλίου συχνά μας φέρνει αντιμέτωπους με αυτό το θέμα. Η Αυγούλα, η μητέρα της Θάλειας, συμβιβάστηκε να υπομένει έναν βίαιο άντρα. Η Θάλεια συμβιβάστηκε να χάσει τον Άνδη. Ενώ ο μόνος τρόπος να επιζήσει ο Άνδης και να αντέξει το γεγονός ότι έχασε τον έρωτα της ζωής του ήταν να χαθεί, να γίνει και εκείνος σκιά:

«Να χανόταν ήθελε.  Να έφευγε.  Ίσως μακριά. Ίσως βαθιά μέσα του. Να εισπνεύσει την ύπαρξη του, να την καταπιεί. Να αφήσει μόνο τη σκιά του να περιφέρεται.»

Κριτική για το "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου"

Γράφει η Κυριακή Χατζηαθανασίου φιλόλογος - υποψήφια διδάκτωρ στον Τομέα των Κλασικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας Α.Π.Θ. (27 ετών).

Αγαπητέ κύριε Καλπούζο,

Λόγω της ερευνητικής μου δραστηριότητας και της συστηματικής μου σπουδής στο πεδίο της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας και γραμματείας - πράγμα το οποίο απαιτεί ολοκληρωτική αφοσίωση και συγκέντρωση- θα πρέπει δυστυχώς να ομολογήσω πως βρίσκω ελάχιστο χρόνο για να ενημερωθώ για τη σύγχρονη λογοτεχνία. Οφείλω να παραδεχτώ πως μέχρι σήμερα με διακατείχε η προκατάληψη που διακατέχει τους περισσότερους εξ ημών φιλολόγους, η οποία θέλει τους σύγχρονους λογοτέχνες να υπολείπονται κατά πολύ των παλαιοτέρων "κλασικών" συγγραφέων όπως του Παπαδιαμάντη, Βιζυηνού, Καραγάτση, Πολίτη και άλλων. Η προκατάληψη αυτή αποτέλεσε "ανάχωμα" πολλές φορές για να διαβάσω σύγχρονους συγγραφείς, ποιητές και πεζογράφους. Προ ολίγων ημερών και έχοντας υπ' όψιν μου τα διθυραμβικά σχόλια που είχε αποσπάσει το βιβλίο σας Άγιοι και Δαίμονες εις ταν Πόλιν, το οποίο δεν ευτύχησα να διαβάσω, αγόρασα το τελευταίο σας μυθιστόρημα Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου. Με πλήρη ειλικρίνεια σας συγχαίρω για ένα μυθιστόρημα, το οποίο έρχεται με τις αξιώσεις ενός κλασικού μυθιστορήματος σε μια εποχή και μια Ελλάδα που όζει πνευματικής σήψης και παρακμής. Η γλώσσα θυμίζει κάτι από τα παλιά...ο συνθετικός λόγος που επιχειρείται κυρίως στις περιγραφές δεν πτοεί ούτε κατ' ελάχιστο τη δυναμική της καθομιλουμένης με αποτέλεσμα την αριστοτεχνική συναρμογή του ανοίκειου με το καθημερινό. Η καταστρατήγηση της ευθύγραμμης αφήγησης των γεγονότων με την έντεχνη χρήση των εγκιβωτισμένων αφηγήσεων, της ανάληψης και της πρόληψης δημιουργεί ένα crescendo στην ένταση των συναισθημάτων του αναγνώστη. Παράλληλα, οι ήρωες είναι πλασμένοι από τη σάρκα και τα οστά της ελληνικής κοινωνίας, όπως άλλωστε και όλος ο κόσμος που καθρεφτίζεται μέσα στην αφήγηση. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου. για ένα καθαρόαιμο ελληνικό μυθιστόρημα που μπολιάζει μέσα του την ελληνική ψυχή σε όλες τις αποχρώσεις της. Ο αναγνώστης κοιτάζει μακροσκοπικά την Ελλάδα μέσα στο διάβα των 30 περίπου χρόνων. Όσον αφορά στον παντοδύναμο έρωτα της Θάλειας και του Άνδη που επισκιάζει όλα τα εμπόδια απ' όπου κι αν προέρχονται, είναι εντυπωσιακό πως ο έρωτας αυτός παραμένει ανέπαφος, ακέραιος και αλώβητος και ως τέτοιος παρουσιάζεται μέχρι και το τέλος ώστε η κύκνεια φράση ό,τι αγαπώ είναι δικό σου να μην αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Προσπάθησα να αποτυπώσω σε λίγες γραμμές όλα τα στοιχεία που για μένα χαρίζουν ένα θετικότατο πρόσημο στο βιβλίο σας. Χαίρομαι ιδιαίτερα που διαψεύσθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η προκατάληψη που είχα! Και χαίρομαι ακόμη, που η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί κοιτίδα μεγάλων δημιουργών! Εύχομαι το βιβλίο σας να είναι καλοτάξιδο... και να εξακολουθείτε να μας ψυχαγωγείτε με την αρχαία σημασία της λέξης!

ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ

ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21:30
" Ότι αγαπώ είναι δικό σου "
Αφιέρωμα στο λογοτεχνικό έργο του Γιάννη Καλπούζου.

Η Δημοτική βιβλιοθήκη του Δήμου Πετρούπολης σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ψυχογιός παρουσιάζει το έργο του συμπολίτη μας συγγραφέα, ποιητή και στιχουργού Γιάννη Καλπούζου.

Ένα συναρπαστικό ταξίδι λόγου και μουσικής μέσα από αναγνώσεις μικρών αποσπασμάτων από τους σπουδαστές της Δραματικής Σχολής Δήμου Πετρούπολης Κωνσταντίνα Βαρβαρήγου και Γιάννη Κουριώτη, τραγούδια σε στίχους του Γιάννη Καλπούζου ερμηνευμένα από την Ελένη Πέτα και μια μουσική διαδρομή στην Ήπειρο, στην Κωνσταντινούπολη, στη Μικρά Ασία και στην Κύπρο με το Ηπειρώτικο συγκρότημα "Λαλητάδες".

Τιμή Εισητηρίου: Προπώληση: 5€  Γενική είσοδος: 7€

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
Ticket Services
- Πανεπιστημίου 39
- 210 7234567
- www.ticketservices.gr
και Ταμεία Δήμου Πετρούπολης
- Πληροφορίες: 2105025250

Τα εισιτήρια που αγοράζονται τηλεφωνικά ή online παραλαμβάνονται την ημέρα της εκδήλωσης στο ταμείο με μια ταυτότητα ή με την πιστωτική κάρτα που χρησιμοποιήθηκε. Επιπλέον, η παραλαβή μπορεί να γίνει και νωρίτερα, στο εκδοτήριο της Ticket Services στην Πανεπιστημίου 39.

Πρόγραμμα παρουσιάσεων του "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου" και μια φωτογραφία του χωριού μου (Μελάτες Άρτας):

14 Ιουνίου Σάββατο Αθήνα Αμπελόκηποι ώρα 19:30 στο βιβλιοπ. ΒΙΟΛΕΤΤΑ Κονοπισοπούλου 22

16 Ιουνίου Δευτέρα Κόρινθος ώρα 20:00 στο Εμπορικό Επιμελητήριο Ερμού 2

17 Ιουνίου Τρίτη Τρίπολη ώρα 20:30 στο ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ Πλ. Αγ. Βασιλείου

18 Ιουνίου Τετάρτη Πάτρα ώρα 20:30 στο ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΗΠΕΙΡΩΤΗ Μουρούζη 14

19 Ιουνίου Πέμπτη Αγρίνιο ώρα 20:30 στο βιβλιοπ. ΒΙΒΛΙΟΤΡΟΠΙΟ Καζαντζή 25

20 Ιουνίου Παρασκευή Ναύπακτος ώρα 20:30 στο καφέ ΝΑΥΑΓΙΟ Ανεμογιάννη Παξινού 6

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ

Λιβαδειά 2 Ιουνίου Δευτέρα, 20:00, βιβλιοπωλείο Σύγχρονη Έκφραση (Νίκος Λαμπρόπουλος)

Δομοκός 3 Ιουνίου Τρίτη, 20:00, Βιβλιοπωλείο Φωτόπουλος

Καρδίτσα 4 Ιουνίου Τετάρτη, 19:30, Ξενοδοχείο Κιέριον

Τρίκαλα 5 Ιουνίου Πέμπτη, 20:00, Καφέ Σουίτα

Λάρισα 6 Ιουνίου Παρασκευή, 19:30, Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη

Βόλος 7 Ιουνίου Σάββατο, 19:30, Ξενοδοχείο Κυψέλη

Θεσσαλονίκη 8 Ιουνίου Κυριακή (υπογραφή βιβλίων) στην Έκθεση βιβλίου, Λευκός Πύργος, 20:00-22:00, περίπτερο Εκδόσεων Ψυχογιού.

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Στο περιοδικό Οδός Πανός, τεύχος 163

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου

Ο Γιάννης Καλπούζος έχει βρει τον τρόπο για το καλό μυθιστόρημα. Γράφει και "αιχμαλωτίζει" τον αναγνώστη. Ο λόγος του συλλαμβάνει τα αθέατα της πραγματικότητας. Τα ελευθερώνει σε μας απαλλαγμένα από το βάρος της καθημερινότητας και τα απογειώνει με τον μύθο που πλάθει.

Στο "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου" από το πρώτο κεφάλαιο χτίζει την πυρετώδη αφήγηση και σε βάζει σε θέση αναμονής. Αφήγηση εκρηκτική, σαρκασμός, χιούμορ, αναπάντεχες ανατροπές. Μυθιστόρημα στο οποίο ακόμα και η σιωπή έχει τον ρόλο της. Μυθιστόρημα που εκπέμπει γλυκόπικρη μελωδία και δεν μπορείς να μην το διαβάσεις.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΩΝ ΘΡΑΚΗ - ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΛΙΒΑΔΕΙΑ

Πρόγραμμα παρουσιάσεων "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου"

Αλεξανδρούπολη 26 Μάη Δευτέρα 20:00 Καφωδείο ΕΔΕΜ. Θ΄ακολουθήσει μουσικό πρόγραμμα.

Ξάνθη 27 Μάη Τρίτη 20:00 βιβλιοπωλείο Τζελέπης

Κομοτηνή 28 Μάη Τετάρτη 20:30 Λέσχη Κομοτηναίων

Καβάλα 29 Μάη Πέμπτη 20:00 AIROTEL GALAXY

Δράμα 30 Μάη Παρασκευή 20:00 Καφέ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Σέρρες 31 Μάη Σάββατο 21:00 Αίθουσα Ωδείου Συλλόγου Φίλων Γραμμάτων& Τεχνών

Λιβαδειά 2 Ιουνίου 20:30 Δευτέρα Βιβλιοπωλείο Σύγχρονη Έκφραση

Με το βλέμμα στραμμένο στα χρόνια που μπόλιασαν την ψυχή μου και το "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου".

Γράφει ο Δημήτρης Μουρατίδης

Το νέο βιβλίο του Γ. Καλπούζου, έφτασε πριν από ελάχιστες εβδομάδες στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ένα βιβλίο διαφορετικό από τα προηγούμενα, αλλά εξίσου καλογραμμένο.

   Ο Άνδης και η Θάλεια ερωτεύονται από την παιδική τους ηλικία. Ο Άνδης είναι γόνος πολυμελούς οικογένειας φτωχών χωρικών από τον Πλατανιά της Άρτας. «Ο πατέρας του έσπερνε παιδιά θαρρείς κι ήσαν καλαμπόκι. Το ένα μετά το άλλο ωσότου αράδιασε επτά, ζωή να ‘χουνε. Όλα κορίτσια μέχρι τα έξι κι ευτυχώς το αποσπόρι εδέησε να γεννηθεί σερνικό, ειδάλλως δε θα σταματούσε ο κυρ Αλέκος. Το ‘χε καημό μεγάλο ν’ αποκτήσει γιο». Το παράξενο όνομά του, το οφείλει στο νουνό του που τον βάφτισε Αρμάνδο, αλλά επειδή οι οικείοι του «να τον φωνάζουν Αρμάνδο, ούτε συζήτηση», το άλλαξαν σε Άνδης.

     Στο χωριό περνούσε τα καλοκαίρια της, η οικογένεια της συνομήλικής του Θάλειας, που το χειμώνα ζούσε στην Άρτα. Μια τυπική συντηρητική οικογένεια (ο μπαμπάς Χαρίδημος δικαστικός κλητήρας, η μαμά Αυγή καταπιεσμένη νοικοκυρά) της δεκαετίας του ’60. Αν και ήταν εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες, στον Άνδη άρεσε από τότε που την πρωτοείδε. «Του άρεσε το γλυκό της πρόσωπο, τα πλούσια ξανθά μαλλιά, τα γαλανά μάτια, τα λεπτά χέρια και το λούσο της. Θαρρείς τον μαγνήτιζαν». Από την άλλη, παρά το γεγονός ότι οι γονείς της Θάλειας, δεν της επέτρεπαν να παίζει με τα παιδιά του χωριού και ειδικά με τον Άνδη που ήταν αρχηγός τους, αυτή τον λάτρευε –έστω και πίσω από τα κάγκελα του φράχτη- για τον ατίθασο και ανυπότακτο χαρακτήρα του.

     Τα παιδιά συνέχισαν να βλέπονται με χίλιες-μύριες προφυλάξεις και στην εφηβική τους ηλικία. Ο Άνδης, μετακόμισε στην Άρτα, για να φοιτήσει στο Γυμνάσιο. Η Θάλεια, μετά το Γυμνάσιο πέρασε στη Νομική ενώ ο Άνδης, λίγο λόγω της ένδειας και λίγο λόγω χαρακτήρα, δεν μπόρεσε να προετοιμαστεί κατάλληλα για τις εξετάσεις και δεν πέτυχε. Αυτό δεν εμπόδισε τη σχέση τους. Ο Άνδης μετακόμισε στην Αθήνα με σκοπό να κάποια δουλειά και να είναι κοντά στην αγαπημένη του. Η οποία όμως βρισκόταν υπό στενή επιτήρηση, αφού εκτός από την ίδια, μετακόμισε και όλη η…οικογένεια στην πρωτεύουσα.

     Όμως η ζωή θα κάνει ένα από τα γνωστά, αλλά πάντα απρόσμενα παιχνίδια της και οι δύο νέοι θα χωρίσουν! Άραγε οι δρόμοι τους θα ξανασυναντηθούν; Οι συνθήκες και οι περιστάσεις, θα τους επιτρέψουν να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία;

     Αυτή τη φορά, ο Γιάννης Καλπούζος, μας αφηγείται μια σύγχρονη ιστορία. Όμως και πάλι η Ιστορία (με κεφαλαίο Ι αυτή τη φορά) παίζει σημαντικό ρόλο. Και μάλιστα οι σκοτεινές σελίδες της. Αυτές που αφορούν τον Εμφύλιο πόλεμο. «Ακόμη τον πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε για δεκαετίες. Πότε τον κρύβουμε… και πότε τον ξεσκεπάζουμε με χίλιους δυο τρόπους. Όμως είτε κρυμμένος είτε φανερός, μας δηλητηριάζει». Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, που θα συναρπάσει. Σε πρώτο επίπεδο, υπάρχει ο μύθος του βιβλίου. Ευρηματικός, με ανατροπές που κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα. Σε δεύτερο επίπεδο, υπάρχουν «οι λαβωματιές της Ιστορίας όπως αντανακλούν πάνω μας», η εξαιρετική ψυχογράφηση των χαρακτήρων, η ρεαλιστική απεικόνιση των κοινωνικών αλλά και οικονομικών συνθηκών της εποχής, οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια και πολλά άλλα θέματα, που ο αναγνώστης ανακαλύπτει στην πορεία. Κι όλα αυτά, δοσμένα με την μοναδική γραφή του Γιάννη Καλπούζου, διανθισμένα με ισχυρές δόσεις χιούμορ και σαγηνευτική γλώσσα, προσφέρουν εκτός από τροφή για σκέψη, γνήσια αναγνωστική απόλαυση. Η προσδοκία του συγγραφέα το βιβλίο «να λειτουργήσει ως πνευματική πτήση κόντρα στη συναισθηματική πτώση των καιρών μας», ευοδώνεται πλήρως. 

Πηγή: http://bibliodiktis.blogspot.gr/

Η ΚΛΕΙΩ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ "Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ"

«Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ», του Γιάννη Καλπούζου, από την Κλειώ Τσαλαπάτη

Όταν πήρα στα χέρια μου το νέο βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου δεν είχα καμία αμφιβολία ότι θα διάβαζα ακόμα ένα λογοτεχνικό αριστούργημα. Οι προσδοκίες μου όχι μόνο επιβεβαιώθηκαν αλλά ξεπεράστηκαν και, πλέον, θεωρώ ότι θα πρέπει να εφευρεθεί μία κατηγορία αποκλειστικά για τα δικά του βιβλία! Δεν υπερβάλλω Φίλοι μου, αλλά κάθε ένα βιβλίο του είναι ξεχωριστό, μοναδικό και αξεπέραστο και ειλικρινά τα λόγια είναι πολύ φτωχά μπροστά στο μεγαλείο του λογοτέχνη Καλπούζου!

          Παρόλα αυτά, θα επιχειρήσω να σας περιγράψω κάποια από όσα αποκόμισα διαβάζοντας το υπέροχο «Ό,τι Αγαπώ Είναι Δικό Σου», που είναι αναρίθμητα. Πρόκειται για ένα βιβλίο διαφορετικό από τα προηγούμενά του το οποίο, αν και δε μπορεί να χαρακτηριστεί καθαρά ιστορικό μυθιστόρημα αλλά μάλλον κοινωνικό, εντούτοις εμπεριέχει πολλά στοιχεία της νεώτερης Ιστορίας μας. Θα μπορούσαμε, ακόμα, να το χαρακτηρίσουμε ερωτικό μυθιστόρημα, αν και κρύβει πολλά και καλά κρυμμένα μυστικά που θα μπορούσαν να το εντάξουν στην αστυνομική λογοτεχνία. Εν ολίγοις πρόκειται για ένα ακόμα μυθιστόρημα ‘Καλπούζου’ το οποίο αποκαλύπτει όλα τα ποικιλόμορφα χαρακτηριστικά του, τα οποία καθηλώνουν τον αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα του!

         

ΓΡΑΦΕΙ Η ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΜΑΡΙΤΑ ΑΜΟΙΡΙΔΟΥ

«Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ» - ΜΙΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΜΑΤΙΑ από την Μ. Αμοιρίδου-Πέρου

Στο «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» ο Γιάννης Καλπούζος πραγματεύεται με ξεχωριστό τρόπο μιαν ιδιότυπη ιστορία αγάπης που γεννιέται τη δεκαετία του εβδομήντα στην ελληνική επαρχία. Είναι η ιστορία αγάπης του Άνδη και της Θάλειας, μιας αγάπης βαθιάς μα βασανισμένης από τα  αυστηρά κοινωνικά στερεότυπα-προκαταλήψεις της εποχής της και τα πολιτικά φαντάσματα του ελληνικού μετεμφυλιακού παρελθόντος, για τούτο και βασανιστικής για τους ήρωες της.

Γύρω από την ερωτική ιστορία του Άνδη και της Θάλειας συμπλέκονται και διαπλέκονται περίτεχνα, πολιτικά γεγονότα, κοινωνικές συγκρούσεις, έκπτωση ηθών και αξιών, καθώς και αποκαλύψεις του φιμωμένου ιστορικού γίγνεσθαι. Έτσι παρακολουθούμε το πέρασμα της χούντας από την ελληνική ύπαιθρο και τον απόηχο στην Ελλάδα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, τις καταλήψεις, πορείες και  εμπρησμούς στην Αθήνα από αναρχικούς και αντιεξουσιαστές. Ταυτοχρόνως βλέπουμε πώς παραδόθηκε ο νεοέλληνας στο νεοπλουτισμό και το ανελέητο κυνήγι του κέρδους και γνωρίζουμε ανείπωτες ιστορίες μίσους, παθών και εγκλημάτων που προκάλεσε ο εμφύλιος πόλεμος.

Για όλα αυτά ο Καλπούζος δημιουργεί ένα μόνιμο κλίμα σκεπτικισμού και προβληματισμού. Στο περιθώριο των ερωτικών περιπτύξεων του Άνδη με τη Θάλεια ή  με τις παράπλευρες ερωμένες του «καραδοκούν» εικόνες και στιγμιότυπα αλληγορικά που δεν αφήνουν τον αναγνώστη να εφησυχάσει. «Η φιγούρα του άστεγου» στη χειμωνιάτικη Αθήνα «που ξεμπρόστιαζε τις κοινωνικές δομές του κράτους…..», η κομμένη γλώσσα του Κύπριου Ερμεία, σαν τη διχοτομημένη από τους Τούρκους Κύπρο, η νεκροκεφαλή-φάντασμα σαν τα άθαφτα μυστικά του εμφύλιου, το αρχοντικό Καλλισπέρη σαν πρότυπο και πρόδρομος της μεταγενέστερης βίλας Παναγιωτόπουλου.

Όλα τα παραπάνω «χτίζονται» μέσα σε μια αφήγηση με πολλές αναδρομές στο παρελθόν, εγκιβωτισμούς και ευφυή ευρήματα. Με περιγραφές απολύτως ρεαλιστικές, και, όπου απαιτείται, νατουραλιστικές, με εικόνες, ήχους και μυρωδιές που μας μεταφέρουν στο παρελθόν. Όσοι έζησαν τις δεκαετίες 70 και 80 θυμούνται αμέσως τις ντίσκο, τον Τραβόλτα, το μπακάρντι κόλα, τα τσιφτετέλια και το σπάσιμο πιάτων στα ξενυχτάδικα, τα σουξέ της Αλεξίου και του Παπακωνσταντίνου και τόσα άλλα.

Κι αν οι περιγραφές των τόπων και της ιστορίας τους μας υπενθυμίζουν την αγάπη του Καλπούζου για την τοπιογραφία, τότε οι περιγραφές όλων των ερωτικών σκηνών του Άνδη με τη Θάλεια παραπέμπουν στο ποιητικό του ταλέντο, στην προσπάθεια του να συνενώσει στο ποιητικό στερέωμα την ουράνια φύση της Θάλειας με τη γήινη του Άνδη. Η συνένωση, ασφαλώς, συντελείται με έναν τρόπο τόσο ποιητικό που θυμίζει τον «Σάρκινο λόγο» του Γ. Ρίτσου: «…..Σε πεινάω. Σε διψάω. Σου δέομαι. Κρύψου, γίνε αόρατη για όλους, ορατή μόνο σε μένα…»

Εξάλλου η ρίμα  και οι μελωδίες διατρέχουν όλο το βιβλίο. Αναγνωρίζει κανείς στίχους από ποιητικές συλλογές και τραγούδια του συγγραφέα διάσπαρτα μέσα στην αφήγηση, κυρίως όμως την ύπαρξη μουσικότητας ακόμη και στον πεζό του λόγο. Ένα λόγο στιβαρό και πεπαιδευμένο, μείγμα καθαρεύουσας και δημοτικής με πολλά στοιχεία από νεοελληνικά ιδιώματα και λέξεις που θυμίζουν Σολωμό, Κάλβο, Παπαδιαμάντη και Καζαντζάκη. Ένα λόγο ευέλικτο, που προσαρμόζεται στις απαιτήσεις των περιγραφών και της αφήγησης, άλλοτε με λέξεις μπρουτάλ, πειρακτικές, της αργκό και του υποκόσμου και άλλοτε με φράσεις ρομαντικές, ιπποτικές, ύψιστης κομψότητας και ευαισθησίας.

Επειδή, όμως, οι κεντρικοί ήρωες ενός βιβλίου είναι αυτοί που το χρωματίζουν και το καταξιώνουν στη συνείδηση των αναγνωστών του, αξίζει να δούμε συνοπτικά την ψυχοσύνθεση της Θάλειας και του Άνδη.

Η Θάλεια είναι μια ιδιαίτερη κοπέλα των καιρών της. Επιμελής, τακτική και άριστη μαθήτρια, ευγενής και ντροπαλή, γλυκιά και λουσάτη, ξέρει να θέτει στόχους και να τους επιτυγχάνει. Κυρίως ξέρει να αγαπά και να αφιερώνεται ολοκληρωτικά στην αγάπη της. Έτσι αγαπά και σέβεται τη μητέρα της, τις επιθυμίες και τα μυστικά της. Έτσι ερωτεύεται και αγαπά τον Άνδη. Κλείνεται στον εαυτό της, ανέραστη για έξι χρόνια, όταν τον χάνει, και όταν τον ξανασυναντά, τον αποδέχεται και τον ποθεί με όλα τα πάθη και τις αδυναμίες του.

Δίπλα της ο Άνδης, η δεσπόζουσα και καταλυτική προσωπικότητα του βιβλίου. Ένας μικρός ζωηρός, έξυπνος καταφερτζής της ελληνικής υπαίθρου. Χαρισματικός και αγαπητός με τον τρόπο του. Βιώνει τη στέρηση της οικογενειακής θαλπωρής στα χρόνια του εγκλεισμού του στο οικοτροφείο αλλά και αργότερα, ως έφηβος, όταν ο πατέρας του τον αποδιώχνει από τη μητρική αγκαλιά. Έτσι αναγκάζεται να γίνει ένας πραγματικός αγωνιστής της ζωής. Να κατακτήσει την πρωτεύουσα και το χαμένο όνειρό του, τη γνώση και την κοινωνική καταξίωση. Σαν ένας έλληνας Μάρτιν Ήντεν, ρίχνεται στο διάβασμα για να μην υστερεί μπροστά στους μορφωμένους φίλους του. Με τον ίδιο ζήλο γίνεται συλλέκτης «ηδονικών μυρωδικών». Υπακούει, λοιπόν, στους κανόνες της ελληνικής πατριαρχικής κοινωνίας που εξυψώνουν τον άντρα «θηρευτή της ηδονής» και δικαιώνει τον βέλγο ιστορικό Ζαν Κλωντ Μπολόν που διατείνεται ότι: «ο πολιτισμός αρχίζει με την ερωτική κατάκτηση». Εξάλλου οι γυναίκες ένα όνειρο είναι, τα όνειρα αποζητούν και τ’ όνειρο χαρίζουν. Όπως ο Άνδης, που χαρίζει αφειδώλευτα «το δικό του όνειρο» σε όλες τις γυναίκες, άλλοτε σαν τον κόμη Βαλμόν του Λακλός, επιδερμικά, μόνο για την επιβεβαίωση της γοητείας του, και άλλοτε ειλικρινά, βασανιστικά και ολόψυχα, σαν τον Ερωτόκριτο που μάχεται για την Αρετούσα του, τη Θάλεια.  

Το «Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου» είναι τελικά ένα αριστοτεχνικά γραμμένο σύγχρονο μυθιστόρημα που τα έχει όλα: έρωτα, ιστορία, πολιτική, φιλοσοφική σκέψη, μυστήριο, αλληγορίες, ίντριγκα, προβληματισμό και, κυρίως, μοναδικούς ήρωες-πρωταγωνιστές. Δίνονται όλα στον αναγνώστη μέσα από μια καθηλωτική και ευρηματική αφήγηση και έναν μεστό και δουλεμένο λογοτεχνικό λόγο – γνωστή και ανιχνεύσιμη τακτική του Γιάννη Καλπούζου.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΟΛΦΕΣΗ

Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής: "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου" του Γιάννη Καλπούζου

Γράφει η Βασιλική Μολφέση

Εξαιρετικό, με γλαφυρή ιδιαίτερη γλώσσα, με φιλοσοφικά μηνύματα, με λαογραφικά και αρχαιολογικά στοιχεία είναι και το καινούριο βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου με τίτλο "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου".

 Ο Άνδης και η Θάλεια αγαπιούνται από τα παιδικά τους χρόνια και αντιμετωπίζοντας την αντίρρηση των γονιών τους για τη σχέση τους, ανακαλύπτουν πολλά μυστικά, έρωτες, δολοφονίες που έχουν μείνει κρυμμένα για χρόνια.

Με αφορμή τον βαθύ αυτόν έρωτα, ο συγγραφέας δίνει την εικόνα της Ελλάδας, τόσο στην Αθήνα όσο και σε επαρχιακές πόλεις και χωριά από το τέλος του Εμφυλίου πολέμου ως το 1990 περίπου.

Ένα πλούσιο βιβλίο σε γεγονότα, σκέψεις, φιλοσοφία, συναισθήματα, που η ανάγνωσή του αποτελεί ένα μαγικό ταξίδι στο μυαλό , στην καρδιά και στην ψυχή μας. Ένα βιβλίο που υμνεί τον έρωτα, φιλοσοφεί στάσεις ζωής, προβληματίζει, ανοίγει τα μάτια του μυαλού και της ψυχής.

Ιδιαίτερη και παραστατική η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας τόσο στις ποιητικές και ρομαντικές περιγραφές των τοπίων , στην παραστατικότητα των γεγονότων και των συναισθημάτων των ηρώων όσο και στους έξυπνους και με χιούμορ διαλόγους. Ξετυλίγοντας την υπόθεση εκτός από την σπουδαία πλοκή και την αγωνία που κρατά ως την τελευταία σελίδα, ο αναγνώστης μαθαίνει τις συνθήκες της εποχής, την ανδροκρατούμενη κοινωνία, την απαξίωση της γυναίκας και πόσο επηρέασε τις μετέπειτα γενιές ο Εμφύλιος, το κυπριακό και η μεταπολίτευση. Επισημαίνει την ατομική καλλιέργεια του ανθρώπου καθώς και την έννοια της πατρίδας και δείχνει πως οι εξωτερικοί παράγοντες και ο κοινωνικός και οικογενειακός περίγυρος πολλές φορές πνίγει όσα όμορφα νιώθουμε μέσα μας. Δείχνει επίσης και τη νοοτροπία του νεοέλληνα, που προκειμένου να μην ωφεληθεί ο συνάνθρωπος προτιμά ακόμη και να ζημιωθεί ο ίδιος.

Ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο θα θυμηθεί πολλά γεγονότα που έλαβαν μέρος στη χώρα μας , όπως η πυρκαγιά στα πολυκαταστήματα Μινιόν, Κλαουδάτος, ATENE, η εμφάνιση των αντιεξουσιαστών, η ιδιωτικοποίηση της τηλεόρασης με εθισμένους τηλεθεατές, που αλλοίωσε τις παραδοσιακές αξίες και εξαφάνισε τη λαϊκή σοφία. Προτάσεις που αναφέρει ο συγγραφέας, μέσω των ηρώων της υπόθεσης, δίνουν στον αναγνώστη την αφορμή να σκεφτεί, να προβληματιστεί, όπως: "Ο κυνηγός του κέρδους είναι το νέο αγρίμι σήμερα" «Άμα ο άνθρωπος μπει στον πόλεμο γίνεται θηρίο ανήμερο, αλλά χειρότερο από αυτό είναι ο Άνθρωπος-αγρίμι σε καιρό ειρήνης». «Εάν τη δυναμική σας τη στρέφατε σε εκστρατεία για την πνευματική καλλιέργεια του λαού κι όχι στον προσεταιρισμό κομματικών μελών θα έρχονταν περισσότεροι κοντά σας» και πάρα πολλές ακόμα.

ΓΡΑΦΕΙ Η ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ – Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου από την Σοφία Στρέζου

Μακριά από τις ιστορικές περιπλανήσεις των τελευταίων αναγνωσμάτων, ο συγγραφέας μεταφέρει την αφηγηματική του στα νεώτερα χρόνια, από το 1960 μέχρι το 1990. Βέβαια, δεν λείπουν οι αναφορές από τις επιπτώσεις του εμφύλιου σπαραγμού με το πέρασμα των χρόνων στις ζωές των ανθρώπων. Γιατί, το παρελθόν όσο πιο κοντινό είναι, τόσο πιο πολύ σκληραίνει τις ψυχές στις αυλακώσεις της μνήμης.

Αναξυπνάται η αθέατη πλευρά όσων θέλησαν να θαφτούν σε λησμονημένους ή αγνοημένους προορισμούς.

Ο Γιάννης Καλπούζος χρησιμοποιεί τον γενέθλιο τόπο, την Άρτα και την γύρω περιοχή, για να διατρέξει η εξιστόρηση της θεματογραφίας του με ηχητικά κελαρύσματα, από την ντοπιολαλιά της Ηπείρου ως την Αθήνα. Καταγράφεται το κοινωνικό πλαίσιο και η πολιτισμική αισθητική, από τα χωριά και την πόλη με την νοοτροπία της εποχής. Παγιωμένες αντιλήψεις και προκαταλήψεις προσδιορίζονται με αυθεντικότητα στους κανόνες ηθικής των ανθρώπων εκείνης της περιόδου.

Η ιστορική μνήμη ανατροφοδοτείται μέσα από φανερές και αφανέρωτες - κάποιες φορές - βιωματικές του ίδιου του δημιουργού, σαν διατρέχονται οι δεκαετίες στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας.

Ο λόγος του μεστός, βαθιά ανθρώπινος και ειλικρινής, στη ωμή λεκτική περιεκτικότητα. Αναγνωρίζεται η αισθητική ποιητική του προσέγγιση, καθώς αφυπνίζεται στην γραφή και υποδόρια τον διαπερνά.

Άλλωστε, ο τίτλος «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» είναι επιλογή από την τραγουδισμένη στιχουργική μυθολογία του.

Κι όσο ασφυκτικό μπορεί να είναι ένα κοινωνικό κατεστημένο, τόσο μπορεί να ανθίζει ανεπίγνωτα η αίσθηση της ελευθερίας στις καρδιές αθώων θυμάτων. Αναδεικνύεται ένας υπερβατικός ρεαλισμός, στο αρχιτεκτονικό περιστύλιο του αφηγηματικού οικοδομήματος. Στις προσόψεις λέξεις βγαλμένες από μια άλλη εποχή, με ονόματα και μνήμες συγκροτούν τον τοπιολογικό προσδιορισμό στο χρόνο, που διαδραματίζεται η συγγραφική

μυθοπλασία.

Κριτική για το "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου", Βιβλιοαναφορές, Δήμητρα Κωλέτη

                                                                       Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου - Γ. Καλπούζος

Μόλις τελείωσα το καινούργιο βιβλίο του αγαπημένου συγγραφέα Γ. Καλπούζου «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» και πραγματικά γι’ άλλη μια φορά με εντυπωσίασε η περίτεχνη και πολύμορφη γραφή του, η πλοκή αλλά και τα νοήματα που κρύβονταν εντέχνως κάτω από τις λέξεις. Πρωτότυπο και διαφορετικό από τα προηγούμενά του, εξίσου όμως σαγηνευτικό και ενδιαφέρον! Θα έλεγα επιπροσθέτως πως πρόκειται για ένα ευφυές βιβλίο μιας και μέσα από τον έρωτα της Θάλειας και του Άνδη ο συγγραφέας μας επισημαίνει την σχέση της Ιστορίας και των ανθρώπων της και πώς αυτή επηρεάζει τις ζωές όχι μόνο αυτών που την έζησαν στον παρόντα χρόνο αλλά και των ακόλουθων γενεών.

Ο Άνδης πνεύμα ελεύθερο, ζωηρός και σκανταλιάρης ερωτεύεται την κλειστή, τρομοκρατημένη και μελαγχολική Θάλεια στην Άρτα της δεκαετίας του ‘70. Ο αυστηρός πατέρας της, η καταπιεσμένη μάνα της και οι ιστορίες του παρελθόντος εμποδίζουν την γνωστοποίηση του έρωτά τους, που όλο και μεγαλώνει με το πέρασμα των χρόνων, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Οι απειλές της Αυγούλας, της μητέρας της Θάλειας οδηγούν το ζευγάρι σε δρόμους παράλληλους...... Αθήνα, δικαστικό σώμα, καριέρα, ενδοοικογενειακή βία και εκφοβισμοί ο κόσμο της……. Αθήνα, Εξάρχια, αντιεξουσιαστές, ερωμένες, βιοπάλη και εσωτερική αναζήτηση ο κόσμος του…. Μετά από έξι χρόνια χωρισμού και έχοντας στα χέρια τους μια νεκροκεφαλή λύνουν το μυστήριο που φέρει αυτή και ανακαλύπτουν την ιστορία της, η οποία συνδέεται με την ιστορία των οικογενειών τους καθώς και της Ελλάδας του Εμφυλίου, επιτρέποντάς τους εν τέλει να ζήσουν τον έρωτά τους απαλλαγμένοι από τα μυστήρια του 'χθες... Όπως η Ελλάδα έτσι και εκείνοι κοιτούν -πρέπει να κοιτούν!- το μέλλον τους, όχι απαγκιστρωμένοι από το παρελθόν σίγουρα όμως απαλλαγμένοι από τα φαντάσματα του προκειμένου να ευτυχήσουν-ευημερήσουν.....!

Με το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» γέλασα με τις φάρσες του Άνδη και το χιούμορ του, συγκινήθηκα με την ιστορία του Ερμεία, ταξίδεψα με τον λυρισμό που εξέφραζαν οι ήρωες την αγάπη τους και περπάτησα στην Ιστορία της Ελλάδας από τον Εμφύλιο έως την Μεταπολίτευση. Ένα όμορφο, ιστορικό ερωτικό βιβλίο με αστυνομικά στοιχεία που σε κερδίζει ήδη από τις πρώτες του σελίδες. Ο παραλληλισμός των ηρώων με τις παρατάξεις και τα ιστορικά στοιχεία στο κλείσιμο του βιβλίου με εντυπωσίασε! Διαβάστε το!

Εύχομαι να είναι ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ!!

Βιβλιοαναφορές-Δήμητρα Κωλέτη

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ "Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ", ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΚΑΡΑ

Ο Γιάννης Καλπούζος είναι πολυγραφότατος κι εγώ είχα τη χαρά, εκτός από το στιχουργικό του έργο, να είμαι θαυμάστρια και του λογοτεχνικού του. Ιδιαιτέρως το βραβευμένο του "Ιμαρέτ: Στη σκιά του ρολογιού " έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.

Το καινούριο του βιβλίο "Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου" τοποθετείται χρονικά την εποχή του εμφυλίου, μέχρι τη δεκαετία του '90. Μας μεταφέρει στην επαρχία, όπου ανάμεσα στα ανέμελα παιδικά παιχνίδια και τις σκανταλιές, ανθίζει ο έρωτας του Άνδη και της Θάλειας.

Αργότερα μεταφερόμαστε στην Αθήνα, όπου οι δύο νέοι καλούνται να υπερασπιστούν αυτόν τον έρωτα. Ίσως εάν ήταν ένα άλλο βιβλίο, εάν είχε γραφτεί από έναν άλλον συγγραφέα, εάν είχε μία άλλη "γλώσσα" να μπορούσα να πω πως όντως, είναι η ιστορία του Άνδη και της Θάλειας. Όμως όχι, δεν είναι έτσι. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τις ζωές τους για να μας περιγράψει άλλα γεγονότα, αλλά, κυρίως να μας δώσει την ευκαιρία να αναρωτηθούμε για τις αιτίες που οδηγήθηκαν οι ήρωες του σε συγκεκριμένες κινήσεις, κάποιες από τις οποίες, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, έχουν συμβολικό χαρακτήρα.

Ο Καλπούζος έχει γράψει ένα βιβλίο για την Ιστορία της Ελλάδας και πώς αυτή πληγώνει τους ανθρώπους και αφήνει τα «σημάδια» της στην ψυχή τους. Μέσα από το λογοτεχνικό ταξίδι που κάνουμε, διαπιστώνουμε πώς «σημαδεύεται» και η δική μας ψυχή, μα πάνω από όλα πώς σκεφτόμαστε. Παίρνοντας ως δεδομένο, πως ένα συγγραφικό έργο είναι ένα πολιτισμικό συγκείμενο, τότε το συγκεκριμένο έργο, φανερώνει τη νοηματοδότηση πολλών ταυτοτήτων, της εκάστοτε ιστορικής περιόδου.

Γιατί το "Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου" δεν είναι ένα απλό βιβλίο. Είναι ένα λογοτεχνικό αριστούργημα, το οποίο θα μπορούσε άνετα να χρησιμεύσει και ως ιστορικό σύγγραμμα. Ένα βιβλίο σκληρό και ειλικρινές, απογυμνωμένο από τους συντηρητισμούς -που συνηθίζονται στις μέρες μας- στη γλώσσα, το ύφος ή την ίδια τη μυθοπλασία. Θα μπορούσε να μην έχει αρχή, μέση, τέλος. Να μην έχει πλοκή, ήρωες, ή πληροφορίες. Και πάλι θα θέλαμε να το διαβάσουμε -θα έπρεπε να το διαβάσουμε- για τον αριστουργηματικό τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας χειρίζεται τη γλώσσα.

Ο Γιάννης Καλπούζος γράφει με λυρισμό και νοσταλγία. Είναι ένας εξαιρετικός τεχνίτης της γλώσσας, αλλά και μια πένα γεμάτη τόλμη και συναίσθημα.

Εντούτοις εκτός από όλα τα άλλα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, κερδίζουμε ένα πλήθος συναισθημάτων, τα οποία γεμίζουν την καρδιά μας και μετά τη σπάνε σε μικρά κομματάκια. Όταν τα κομματάκια ενωθούν πάλι, δεν είσαι ξανά ο ίδιος. Μόνο ένα μοναδικό έργο και ένας σπουδαίος δημιουργός, έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν κάτι τέτοιο.

Μαρία Μπακάρα Book Review ARTS AND THE CITY

http://www.artsandthecity.gr/article/Book-Review:-%22Oti-agapo-einai-diko-sou%22-tou-Gianni-Kalpouzou/13759/

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου (κυκλοφορεί 3 Απρίλη)

Το "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου", είναι ένα έργο πραγμάτευσης του κοντινού παρελθόντος από τη δεκαετία του 1960 μέχρι το 1994, ενώ με μικρές αναδρομές φτάνει κι ως τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Διαδραματίζεται κυρίως στην Άρτα και στην Αθήνα, ενώ ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη, στις Σπέτσες, στην Κω, στην Ξάνθη, στη Φλώρινα, στη Σκιάθο και στο Παρίσι.

Μέσα από τα δύο κεντρικά πρόσωπα, τον Άνδη και τη Θάλεια, αλλά και τους δευτεραγωνιστές και την πολυπλοκότητα των σχέσεων επιχειρείται μια απεικόνιση της σύγχρονης Ελλάδας, πολλάκις με παιγνιώδες ύφος, με κωμικό και έντονα σαρκαστικό τρόπο.

Όπως και στα προηγούμενα βιβλία μου, ακολούθησα την τεχνική της πολυεπίπεδης γραφής, αφήνοντας τον αναγνώστη να σταθεί μόνο στη μυθοπλασία ή και ν’ ανιχνεύσει όσα κρύβονται κάτω από αυτήν. Άλλωστε, ένα βιβλίο γεννά τόσα όσοι και οι αναγνώστες του, δεδομένου ότι καθένας κινητοποιεί τις δικές του προσλαμβάνουσες· σκέψη, φαντασία, παρατηρητικότητα, γνώσεις, αισθητική και συναισθηματικό κόσμο.

Επιδίωξή μου το μυθιστορηματικό ταξίδι και η αναγνωστική ευφορία. Συνάμα να μιλήσω για την επιφάνεια και τον βυθό, την ψυχή· το πάλεμα των εσωτερικών φωνών και τις έξωθεν συνθήκες που προδιαγράφουν την τύχη των ανθρώπων· τις λαβωματιές της Ιστορίας όπως αντανακλούν πάνω μας· τις επιπτώσεις του εμφύλιου σπαραγμού, τους εθνικούς και πολιτισμικούς ακρωτηριασμούς και την ανδροκρατούμενη κοινωνία, αξιοποιώντας ενίοτε κώδικες και σύμβολα· την πολιτική ουτοπία πολλών, την αξία της ατομικής καλλιέργειας της ψυχής και του πνεύματος, τη μηδενιστική στάση και την έλλειψη νηφαλιότητας και περίσκεψης στις αντιδράσεις μας· την ανθρωπογεωγραφία, τις παθογένειες και τα σύνδρομα των δεκαετιών 1960­1990· τις πολλές «Ελλάδες», που πολλοί δεν υποψιάζονται καν ότι υπάρχουν· την επίδραση του συναισθήματος στη λογική και στις αποφάσεις μας· για τα κρίματα των προηγούμενων γενιών, τα οποία βασανίζουν τις επόμενες όπως στις μέρες μας πληρώνουν τα παιδιά μας τον κόσμο που κτίσαμε· την ενδοοικογενειακή βία· τις παράλληλες πορείες των ανθρώπων, οι τόσο ξεχωριστές για τον καθένα την ίδια στιγμή· την έννοια της πατρίδας και πλήθος επιμέρους θεμάτων. Τέλος και σαφέστατα για την πεμπτουσία της ζωής, τον έρωτα και την αγάπη, που μέσα σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί ο εγωκεντρισμός και η ιδιοτέλεια έρχονται να μεταβολίσουν το «δικό μου» και να το κάνουν «δικό σου», εξού και ο τίτλος του μυθιστορήματος. Βέβαια προέρχεται από το γνωστό τραγούδι, του οποίου ο ίδιος έγραψα τους στίχους παλαιότερα.

Προσδοκία μου να λειτουργήσει ως αισιόδοξη πνευματική πτήση κόντρα στη συναισθηματική πτώση των καιρών μας.

Γιάννης Καλπούζος

Διαβάστε περισσότερα στον σύνδεσμο:

http://www.psichogios.gr/site/Books/show/1002475/o-ti-agapw-einai-diko-soy

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ένα νέο βιβλίο γεννήθηκε και κυκλοφορεί στις 3 Απρίλη 2014.

"Θωρεί κανείς τη θάλασσα, τους κυματισμούς ή τη γαλήνη, και σπάνια συλλογιέται τον βυθό της. Ωστόσο υπάρχει, και συντελούνται κει αθέατα μύρια θαύματα και μυστήρια της ζωής." Το απόσπασμα αυτό χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό το μυθιστόρημα. Στις σελίδες του υφαίνεται η επιφάνεια, αλλά κι ο βυθός, η ψυχή.

Το μυθιστόρημα πραγματεύεται, πέραν πολλών άλλων θεμάτων, τον έρωτα και την αγάπη, που μεταβολίζονται στο κείμενο σε λογοτεχνικό καρπό. Μέσα σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί ο εγωκεντρισμός και η ιδιοτέλεια, η αγάπη έρχεται να μεταλλάξει το "δικό μου" και να το κάνει ''δικό σου". Εξού και ο τίτλος του: "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου", ο οποίος προέρχεται από το γνωστό τραγούδι σε δικούς μου στίχους.

Για περισσότερα σύντομα. Δείτε και στον σύνδεσμο:
http://www.psichogios.gr/site/Books/show/1002475/o-ti-agapw-einai-diko-soy