Στις
27 Απρίλη 2017 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός η συλλογή διηγημάτων του
Γιάννη Καλπούζου με τίτλο: «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ», η οποία θα παρουσιαστεί στον
Ιανό (Σταδίου 24, Αθήνα), Τρίτη, 2 Μάη, 8:30 μ.μ. με τη συμμετοχή της Θεοδώρας Σιάρκου, της Έφης Καραγιάννη και
του Ηπειρώτικου μουσικού σχήματος «Λαλητάδες».
Πρόκειται
για δεκαεννιά διηγήματα και μία σύγχρονη παραλογή, για τον έρωτα, τον γενέθλιο
τόπο ως παντοτινή πατρίδα, τις αποχρώσεις των ονείρων, την εξουσία της φήμης, την
τραγικότητα της μοναξιάς, την κοινωνική μειονεξία, τους «επικίνδυνους» ποιητές,
το βάπτισμα στο αίμα της τέχνης, τα θηρία που μας τρώνε ψυχή, νου και κορμί, τη
θεά φύση και τη γυναίκα-ζωή.
Τα
18 από τα παραπάνω διηγήματα είχαν κυκλοφορήσει το 2002 από τις εκδόσεις Κέδρος
με τίτλο: «Μόνο να τους άγγιζα». Ωστόσο έχουν ξαναδουλευτεί στο σύνολό τους,
τόσο ως προς τη γλώσσα, όσο και ως προς αρκετά σημεία της πλοκής τους.
Κάποιοι
δεν ξεχνούν ποτέ
Διηγήματα και μια παραλογή
1. «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ». Στα μάτια μιας καλογριάς τα εικονίσματα
παίρνουν τη μορφή του πρώην αγαπημένου της και παλεύει με τη λησμοσύνη, τον
έρωτα, την αμαρτία και τη συνείδησή της, μέχρι που επεμβαίνει η ηγουμένη.
2. «Λουνέμα». Το
τυχαίο συμβάν φέρνει στον δρόμο του ήρωα την ιδανική γυναίκα στο πρόσωπο μιας
τσιγγάνας, η οποία έχει την ικανότητα να ανιχνεύει τον εσωτερικό του κόσμο. Ψέμα
ή αλήθεια; Ονειρικός πόθος ή απολογισμός πεπραγμένων; Όπως και να ‘χει, τα θέλω
και τα πρέπει, οι συμβάσεις μιας διαμορφωμένης ζωής και οι αποφάσεις που
πάρθηκαν ή όχι μεταβολίζονται σε ποιητικό και αφηγηματικό δρώμενο.
3. «Ο Κάδος». Κάποιος
άγνωστος κλείνεται σ’ ένα κάδο σκουπιδιών, ενώ ο ήρωας τον παρακολουθεί χωρίς
να παρεμβαίνει. Η απόσταση απ’ τους άλλους, η άνοδος και η πτώση, η επιτυχία
και η αποτυχία, το θήραμα και ο κυνηγός, η δημόσια εικόνα και η ιδιωτική, η
απομόνωση και ο ατομικισμός, η ματαιότητα της ύπαρξης και το παμφάγο του
ανθρώπου, η υποκρισία και η τρομολαγνεία, η τόσο διαφορετική πρόσληψη των
γεγονότων και κατ’ επέκταση του κόσμου από τον καθένα κι εν τέλει ο ρόλος που,
είτε το θέλουμε είτε όχι, μοιράζει για όλους ο σκηνοθέτης της ζωής.
